Ludwik Tyszkiewicz
| Ludwik Tyszkiewicz | |
 Hrabiowska odmiana herbu Leliwa |
|
| Data urodzenia | ok. 1748 |
| Data śmierci | 26 czerwca 1808 |
| Rodzina | Tyszkiewiczowie |
| Rodzice | Józef Skumin Tyszkiewicz Anna Pociej |
| Małżeństwo | Konstancja Poniatowska |
| Dzieci | Anna Skumin-Tyszkiewicz |
Hrabia Ludwik Tyszkiewicz herbu Leliwa (ur. 1748 – zm. 26 czerwca 1808) – hetman polny litewski od 1780, marszałek wielki litewski od 1793, podskarbi wielki litewski od 1791, generał-adiutant od 1772, pisarz wielki litewski 1775-1780, marszałek Trybunału Litewskiego, rosyjski rzeczywisty tajny radca, odznaczony Orderem Świętego Stanisława (1778) i rosyjskim Orderem św. Andrzeja Powołańca (1787).[1]
W 1775 skoligacił się z rodziną panującego Stanisława Augusta Poniatowskiego, poślubiając córkę jego brata Kazimierza Konstancję Poniatowską. 25 listopada 1776 został kawalerem Orderu Orła Białego. W 1778 był marszałkiem sejmu.
W czasie wojny polsko-rosyjskiej, na zebraniu 23 lipca 1792 poparł decyzję króla Stanisława Augusta Poniatowskiego o jego przystąpieniu do konfederacji targowickiej. Sam też szybko złożył do niej akces, co przyniosło mu marszałkostwo wielkie litewskie. W 1795 przewodniczył deputacji hołdowniczej Wielkiego Księstwa Litewskiego do Katarzyny II. Po II rozbiorze Rzeczypospolitej otrzymał od carycy Katarzyny II rozległe dobra w Berezynie[2]. Po III rozbiorze został pierwszym gubernialnym marszałkiem szlachty i rzeczywistym tajnym radcą [3].
W 1792 wybudował Pałac Tyszkiewiczów w Warszawie.
Przypisy
- ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 218.
- ↑ *Grzegorz Rąkowski: Pałac w Berezynie - Kresy.pl (pol.). [dostęp 15.11.2009].
- ↑ Biuletyn historii sztuki. Państwowy Instytut Sztuki, 1966, s. 170.
| Poprzednik Andrzej Mokronowski |
 |
Marszałek Sejmu I Rzeczypospolitej 1778 |
|
Następca Antoni Małachowski |
|
|||||||
|
|||||||
![ファイル:DmytroBortniansky.jpg [ja]](/ja/wiki/ファイル:DmytroBortniansky.jpg.html){kind=link}