Marszałek wielki litewski
Marszałek wielki litewski – urząd centralny I Rzeczypospolitej.
[edytuj] Historia
Został utworzony za panowania króla Władysława Jagiełły prawdopodobnie już w 1398, w ostatecznej formie po 1409, kiedy powstał urząd marszałka wielkiego koronnego.
[edytuj] Zakres kompetencji
Formalnie był równy marszałkowi wielkiemu koronnemu i taki sam był jego zakres obowiązków na Litwie. W hierarchii ustępował jednak koronnemu. Pod nieobecność koroniarza mógł pełnić jego obowiązki. W 1569, po unii lubelskiej wszedł do senatu.

